Poëziealbumversje / gedicht: ‘Te goed, te braaf, te kattig’

Toen je mij vroeg in je album te schrijven
ben ik meteen naar mijn tuintje gegaan
En plukte daar een handjevol bloemen
waarvan er nu drie op dit albumblad staan:
Het blauwe viooltje, symbool van trouwheid
en tevens de troostende witte margriet
En opdat je ook nog eens aan mij zult denken
tenslotte de kleine vergeet-mij-niet

Daar boven op de bergen
van simme samme som
Daar woonden eens drie dwergen
die lachten zich haast krom
Wees evenals die dwergen
zo opgeruimd van aard
Dan is dit versje voor jou
wel duizend gulden waard!

Ik hoop dat je nog vele jaren
dit album zult bewaren
En als je het dan weer eens openslaat
zal je nog met vreugde staren
op je blijde kinderjaren

Al de schatten van de wereld
Haar juwelen, goud, smaragd
Hebben toch nooit zoveel waarde
Als een goed, liefhebbend hart