Poëziealbumversje / gedicht: ‘De moeder van een duizendpoot’

Groot worden kleine meid
is maar een kwestie van geduld
Groot zijn en blijven mettertijd
daar is een leven mee gevuld

In een bos, ik weet niet waar
woont een oude tovenaar
zijn rug is krom, zijn baard is grijs
maar hij is verschrikkelijk wijs
Als je hem eens op gaat zoeken
leest hij voor uit dikke boeken
daarin staat mijn wens geschreven:
veel geluk in je verdere leven!

Al wat je maar wensen kan
Al wat je maar kan begeren
Dat wens ik je op deze dag
Wel honderdduizend keren

Sprokkel kind, de kleine dingen
van je leven trouw bijeen:
bloemen, schelpen, bonte steentjes
Sprokkel en vergeet er geen
loop het goede in je leven
in je haast toch niet voorbij
kleine takjes geven warmte
kleine dingen maken blij!