Poëziealbumversje / gedicht: ‘Op de wereld, dat is niet zo raar’

Mij mag je gerust vergeten
als je maar mijn wens onthoudt
en die is, dat je zult worden
een fijn mens, geliefd, vertrouwd
Iemand die niet altijd alles
beter kan of beter weet
't liefst van al zichzelf hoort spreken
maar een ander aandacht geeft

Ik wens je op je levenspad
veel zon en weinig regen
Dan gaat het vast goed, mijn kind
en daar is niets op tegen

In 't bos van geluk staat een hutje
twee ramen zitten er in
ernaast is een waterputje
daar woont een betoverende spin

Ik vroeg aan die spin iets te weven
waaraan je iets hebben zou
ze heeft me een draadje gegeven
dat geef ik nu hier aan jou

Je moet het maar goed bewaren
dit gouddraadje van geluk
want gouddraad is niet als garen
het gaat zo gemakkelijk stuk

Maar mocht dat een keer gebeuren
- wat ik toch echt niet hoop -
dan moet je maar niet gaan treuren
dan leg je gewoon een knoop

Ik droomde dat ik honderd was
en dat jij langs mijn deurtje kwam
en jij herkende mij terstond
omdat ik in je album stond