Poëziealbumversje / gedicht: ‘Op het eiland Urk’

Drie gele donzen eendjes
Die zwemmen in de sloot
Ik sta erbij te kijken
En geef hun stukjes brood
Ze kwetteren en snateren
Ze kwekken en ze tateren
Ze roepen lief en zoetjes
Doe aan ...(naam)... de groetjes

Rozen mogen je omringen
Rozen even schoon als zacht
Die verspreiden geur in 't leven
En ontnemen je soms smart
Zonder doornen zijn er geen rozen
zegt het spreekwoord waar en klein:
Moge er voor jou veel rozen
En slechts weinig doornen zijn

Kabouter Langebeen helpt altijd iedereen
Kabouter Nimmerlui heeft steeds een goede bui
Dan is er nog een lieve fee
Die neemt je naar een feestje mee

— ingezonden door Marion Knippels

In 't bos van geluk staat een hutje
twee ramen zitten er in
ernaast is een waterputje
daar woont een betoverende spin

Ik vroeg aan die spin iets te weven
waaraan je iets hebben zou
ze heeft me een draadje gegeven
dat geef ik nu hier aan jou

Je moet het maar goed bewaren
dit gouddraadje van geluk
want gouddraad is niet als garen
het gaat zo gemakkelijk stuk

Maar mocht dat een keer gebeuren
- wat ik toch echt niet hoop -
dan moet je maar niet gaan treuren
dan leg je gewoon een knoop