Poëziealbumversje / gedicht: ‘Ik heb niet zoveel zin’

......(naam)......,
mijn dochter
waar blijft toch de tijd
jij pas nog een baby en nu al zo'n meid
Ik leerde je lopen, je zat op mijn schoot
nu ga je naar school en ben je al groot
Wees vriend'lijk en vrolijk heel je leven
dan zal je aan anderen steun kunnen geven
Help iedereen die je ontmoet op je pad
dan ben je óók zélf gelukkig, mijn schat!

Eerst een knopje op een steel
Later wordt het groot en geel
Net een stralend zonnetje
Tot het eindelijk overal
Zilveren pluisjes krijgen zal
Net een lampionnetje
Als je dan met een keer blazen
Al die pluisjes weg kunt jagen
Word je minstens honderd jaar
Werkelijk waar!
Probeer het maar!

Leef gezond en heel gelukkig
Wees steeds vrolijk en tevree
En neem, waar je ook zult trekken
Steeds mijn beste wensen mee

Het leven is een reis
je weet niet waarheen
Soms reis je met iemand
soms reis je alleen
Maar waar je ook gaat
of waar je ook blijft
Denk soms nog even
aan degene die dit versje schrijft

— ingezonden door Caroline Kok