Poëziealbumversje / gedicht: ‘Ga met een blij gezicht door het leven’

Ik kom woorden tekort om je te roemen
Daarom zeg ik het met bloemen!

Uit 't diepste dal gekropen
langzaam aan een stapje meer
in een tijd dat je gaat hopen
naar een leven zonder zeer

Tranen die dan zullen drogen
op je moedeloos gelaat
zodat in je droeve ogen
langzaam weer een lach ontstaat

Eind'lijk kun je weer genieten
van wat leeft al om je heen
in een ander te verdiepen
ben je niet meer zo alleen

't Lijkt of ben je weer geboren
op de aarde terug gezet
waar je zolang zal behoren
tijdens leed en tijdens pret

Weet dat je terug kan vallen
in die meters diepe put
en de weg weer doet versmallen
die je ging... al zo beschut

Wederom opnieuw te starten
met een traan en goede moed
laten zien de wens in 't harte
maakt dat leven hopen doet

— Carla Gonggrijp

Ik wens je op je levenspad
veel zon en weinig regen
Dan gaat het vast goed, mijn kind
en daar is niets op tegen

Ieder muisje heeft een staartje
Ied're vogel zingt zijn lied
Ieder geitje draagt een baardje
En een koetje juist weer niet
Nu ik hier mijn versje pen
Neem me dan zoals ik ben