Poëziealbumversje / gedicht: ‘Oh, hoe gelukkig ben je toch’
Oh, hoe gelukkig ben je toch
Allebei jouw ouders leven nog
Maar als je voor de helft eens wist
Wat toch een arm weesje mist
Misschien dat je dan droevig wordt
En op dit blaadje tranen stort
Het enige dat ik wens en bidt
Is dat je je ouders nog lang bezit
Meer poëziealbumversjes
Lieve zus
Lieve zus
Al ben ik nog maar vier
maar mijn papa helpt mij hier
Al zijn de letters als een koe
ik zie ze wel, maar schrijven hoe
Lieve zus, jij bent een engel
je broertje.... de kleine bengel
Toen je mij vroeg in je album te schrijven
Toen je mij vroeg in je album te schrijven
ben ik meteen naar mijn tuintje gegaan
En plukte daar een handjevol bloemen
waarvan er nu drie op dit albumblad staan:
Het blauwe viooltje, symbool van trouwheid
en tevens de troostende witte margriet
En opdat je ook nog eens aan mij zult denken
tenslotte de kleine vergeet-mij-niet
Grote woorden, loze praatjes
Grote woorden, loze praatjes
Vullen werkelijk geen gaatjes
Het zijn de daden die we stellen
Die als eerste in het leven tellen
Er woont een varkentje in Sloten
Er woont een varkentje in Sloten
dat wast zich dagelijks: de poten
de kop, de nek, het varkensvel
dat wast het schone varken wel
alleen zijn staartje wast hij niet
waarom dat vuil blijft, vraag je mij?
hij kon er met zijn poot niet bij!
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Poëziealbum
- Gedicht