Poëziealbumversje / gedicht: ‘Oh, hoe gelukkig ben je toch’

Het zit hem niet in mooie kleren
en ook niet in een fraai gedicht
Het zit hem in je hele leven
in een opgewekt gezicht

Wat zal ik nu eens schrijven
dat je altijd lief moet blijven?
Nee, dat is geen goeie wens
altijd lief, dat is geen mens
Elke dag veel zonneschijn?
nee, want er moet ook regen zijn
Altijd vreugde, nooit verdriet
nee, want zo is het leven niet
Wat ik toch eens schrijven zal....
wacht eens even, ik weet 't al:
Het is eigenlijk mijn grootste wens
wordt maar een gelukkig mens!

Het kangoeroetje droeg een hoedje
En een hemdje met een koortje eraan
En als hij ergens op bezoek ging
Zette hij zijn hoedje af
Maar zijn hemdje hield hij aan

In het land van de Orrekiedorren
daar zijn ze allemaal gek
daar hebben ze groene snorren
en vlaggetjes in hu nek
Daar hebben ze koperen tenen
en veren op hun hoofd
ze eten er kiezelstenen
met boter en suiker gestoofd
Als je iemand ziet flaneren
met een grote groene snor
en een hoofd vol wuivende veren
dan is het een Orrekiedor