Poëziealbumversje / gedicht: ‘Oh, hoe gelukkig ben je toch’
Oh, hoe gelukkig ben je toch
Allebei jouw ouders leven nog
Maar als je voor de helft eens wist
Wat toch een arm weesje mist
Misschien dat je dan droevig wordt
En op dit blaadje tranen stort
Het enige dat ik wens en bidt
Is dat je je ouders nog lang bezit
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Past hierbij — meer poëziealbum
Wees in verdriet voor anderen
steeds opgewekt en hartelijk
altijd weer een zonneschijn
dan zal je eigen leven veranderen
en geef je daarmee blijk
zelf niet zonder zonnestralen te zijn
Je bent mijn sprookjesdochter
Mijn gouden koningskind
Mijn lief klein sneeuwprinsesje
Door paps het meest bemind
Ik zal je straatje vegen
Ik maak je laantje glad
Je stoot je niet aan stenen
Aan vaders hand, mijn schat
Mocht de wereld van papier zijn
en de zee van inkt
dan zou ik overal schrijven
hoe lief ik jou vind
— ingezonden door Lieke