Poëziealbumversje / gedicht: ‘Toen je mij vroeg in je album te schrijven’
Toen je mij vroeg in je album te schrijven
ben ik meteen naar mijn tuintje gegaan
En plukte daar een handjevol bloemen
waarvan er nu drie op dit albumblad staan:
Het blauwe viooltje, symbool van trouwheid
en tevens de troostende witte margriet
En opdat je ook nog eens aan mij zult denken
tenslotte de kleine vergeet-mij-niet
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer poëziealbum gedichten
Ik wens je meer dan zon en regen
meer vreugde dan verdriet
meer guldens dan centen
liever een prijs dan een niet
Ik wens je meer kussen dan klappen
meer gezondheid dan pijn
en verder alles
wat maar heel goed mag zijn!
Er was eens een reusje
Dat stootte zijn neusje
Dat neusje was stuk
Wat een ongeluk
Altijd staat er in zo'n album
dat je lief moet zijn en zoet
dat je niet eens stout mag wezen
en dat je steeds goed leren moet
Hoor eens lieve meid
trek je er maar niets van aan
want al die grote mensen
hebben vroeger net als jij gedaan!
Wees blij met alles wat je doet
Steeds geduldig en vol moed
En komt je taak toch moeilijk voor
Zet je taak toch dapper door