Poëziealbumversje / gedicht: ‘Er woont een varkentje in Sloten’
Er woont een varkentje in Sloten
dat wast zich dagelijks: de poten
de kop, de nek, het varkensvel
dat wast het schone varken wel
alleen zijn staartje wast hij niet
waarom dat vuil blijft, vraag je mij?
hij kon er met zijn poot niet bij!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer poëziealbum gedichten
Als je later een dametje bent
met allerhande prulletjes
en opgestoken krulletjes
een hoedje met pompoentjes
en hooggehakte schoentjes
een jurkje van zij
denk dan steeds aan mij
Begroet iedere dag
Met een gulle lach
En heb je kommer of verdriet
Vergeet dan toch het lachen niet
Bartje van Bommel
die zat op een schommel
toen gaf zijn vrouwtje
een tik tegen het touwtje
en Bart van Bommel
viel pardoes van de schommel
met zijn broek in
de koekjestrommel
— ingezonden door Cheryl Remezond
Ik had op dit blad nog niets geschreven
toen er een spook mijn raam kwam binnen
zweven
Hij ging er met mijn pen vandoor
ik riep: "hè spook, dat mag niet hoor!"
Hij lachte me uit en begon te schrijven:
dat ...(naam)... heel gelukkig mag blijven
Eigenlijk ben ik het eens met dat spook
hij heeft toch gelijk, hè?
Dat vind jij toch ook?!
— ingezonden door Saskia Janssen