Gedichten bij het overlijden van een kind – pagina 3

Wij koesteren de herinnering aan ons kind
En sturen haar steeds kusjes met de wind
Versieren haar grafje met kaarsen en bloemen
En blijven haar naam nog elke dag noemen

Ook al heeft niemand je gezien

Voor Lex

Ook al heeft niemand je gezien
zal geen mens jouw stem ooit horen
vergeten mensen zelfs je naam
ben je voor sommigen nooit geboren

Voor ons ben jij de oudste zoon
hoe kunnen wij jou ooit vergeten
je leeft voor altijd in ons hart als Lex
want zo zul je heten

— Jennefer

De stilte van de zee
neemt mijn gedachten met zich mee
ver weg.... meegaand met de wind
sterkte gevend.... voor het gemis van een kind

Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Want de engelen wilden je niet aan ons geven
We mochten je even zien, maar meer ook niet
Jou niet kunnen verzorgen doet ons veel
verdriet
Je bent onze zoon, onze tijger, onze engel
Maar waarom ben je nou niet onze Bengel
Waarom wou je niet huilen, konden wij je niet
horen
Je bent toch immers in deze wereld geboren
Te vroeg, maar dat mag tegenwoordig niet
baten
Toch ondanks alles, lieve zoon, heb jij ons
verlaten
Ik mis je zoveel, dat kan niemand weten
Maar onthoudt dit goed: ik zal jou nooit meer
vergeten

— Silvana van Beek

Te vroeg uit ons leven

Lieve Mandy
Te vroeg uit ons leven
voorgoed in ons hart
ben jij kleine Mandy
van ons afgepakt

Je hebt ervoor gevochten
het mocht niet zo zijn
dat jij kleine Mandy
ons meisje mocht zijn

— ingezonden door Leonie

Uit het diepste van mijn hart

Er werd mij iets moois gestolen
ik ben iets kostbaars kwijt
een kind
In mij gedragen
van niets tot iets
is nu tot stof herleid

Gekoesterd heb ik hem
ik heb hem zien opgroeien
volwassen zien worden
met vallen en opstaan
tot hij brutaal van de weg werd gemaaid
op die verdomde vrijdag
aan de arcadenlaan

Gehoopt heb ik nog
geroepen, gekrijst en gebeden
acht maanden lang
Op mijn vijftigste heb ik hem
naar zijn laatste rustplaats gereden

De leegte die hij achterlaat
is groter dan de zee
die ik kan vullen met mijn tranen
Er rest mij nog een steen
met zijn naam
een bloem om te begieten
een lange weg te gaan

— ter nagedachtenis aan Tom

Mijn gedachten zijn nergens en mijn dromen
heel ver
alweer is er in mijn leven daarboven een ster
Nu was het geen kindje gekomen uit mijn
schoot
maar die van mijn dochter, maar ik houd me
groot
Weer hoor ik de woorden, ze zijn toch nog jong
Ik zou willen schreeuwen, terwijl ik veel liever
zong
Een liedje voor jou, mijn lieve engeltjes kind
want ook voor je geboorte werd je al echt
bemind
Ik hou van je kindje, als was je nog klein
helaas ook heb jij niet bij ons mogen zijn
Maar zet ik eens bloemen voor mijn engeltjes
neer
weet kleine lieverd, ze zijn ook voor jou elke
keer

— Mieke Valenteijn

Kindje klein
wat ben je fijn
en zo gaaf
in 't gelaat
Met je mooie handjes
en je nagelrandjes
neusje en oortjes klaar
en een beetje zwart haar
Het mondje een beetje open
maar de oogjes voor altijd gesloten
Waarom, o Heer
nam Gij dit leven weer?

— Niesje

Wat is dit wreed

Voor Stijn Polak

Lieve kleine Stijn, wat is dit wreed, een strijd
Papa en mama zijn jou gelijk weer kwijt
Met veel pijn en verdriet ben jij 4 februari
geboren
Een dag waarop we jou ook gelijk verloren
Verlies van een kindje, een kindje zo compleet
Wat is het leven soms hard en wreed
Ook al moeten wij je nu laten gaan
Een plekje in ons hart zal voor jou altijd blijven
bestaan

Meer dan zomaar een kind

Omdat ...(naam kind)...
méér was
dan zomaar een kind

een kind
als nooit tevoren

een kind
onvergelijkelijk

een kind
zo kwetsbaar en teer

noem huiverend
van ontroering
zijn/haar naam

zijn/haar onvergetelijke
naam

— ingezonden door Annette van Straten; vrij naar Hans Bouma "Kind van hun Dromen"

Dag lieve kleine Rens
wat bracht je ons geluk
je groeide bij mij al 16 weken
toch ging alles stuk

Dag lieve kleine Rens
jouw hartje klopte vol kracht
je veranderde mijn lichaam
wat hebben we lang op jou gewacht

Dag lieve kleine Rens
je bracht ons na vele jaren hoop
jij hebt ons doen geloven en vertrouwen
dat wij ooit nog een kindje mogen houden

Dag lieve kleine Rens
je bent niet meer bij ons
dat doet pijn, maar we zullen je nooit vergeten
want jij, jij had het beste van je vader en mij

— ingezonden door Monique Bakkum

Als een vlinder naar het licht ben je ons vooruit
gevlogen
Onbereikbaar ver en toch zo heel nabij
Om voor eeuwig in Zijn huis te wonen
waar geen pijn of verdriet meer zal zijn
en waar God de tranen zal wissen van je ogen

Dag ons lieve kleine meisje
wij zijn nu hier om voor het laatst afscheid van
jou te nemen
Maar weet lieverd, dat jij voor altijd een
plekje hebt in ons hart
We laten je gaan maar zullen jou
in onze herinneringen koesteren

De moeder kijkt omhoog
naar die grote hemelboog
Zij heeft tranen in haar ogen
denkt aan het kind dat eens in haar heeft
bewogen
en uit haar werd geboren
dat ze nu door de dood heeft verloren
Vraagt zich af waarom het zo moest zijn
het verdriet doet zoveel pijn
Zij hoort de wind die fluistert
en zij luistert
Maar de wind kan haar ook niet helpen
om haar tranen te doen stelpen
Zij voelt alleen maar het gemis
om het kind dat er niet meer is
De moeder wordt nooit meer degene die zij
ooit was
die ging heen met haar kind, zijn as...

Ik zie je voor me
zo ontzettend klein
maar heel mooi
om trots op te zijn
ik mocht je niet leren kennen
ik mocht geen moeder voor je zijn
het doet pijn
de mensen vergeten
ach, ze moesten eens weten
hoe mooi je was
dan begrijpen ze pas
dat ik je niet zo snel gaan laten kan
je nog in mijn hoofd zit elke dag
ze willen er niet over horen
maar je bent echt geboren
je was ons kind
al was je zo klein

Maar één kind als jij
zo prachtig van naam
zo prachtig van ziel

Mensenkind
zo oorspronkelijk
zo veelbetekenend

Mensenkind
die lacht en treurt
die juicht en kreunt

Mensenkind
als een bloem
zo fantastisch
Iris
om nooit te vergeten