Overlijdensgedicht kind: ‘Zo kortstondig’

Voor Stijn Polak

Lieve kleine Stijn, wat is dit wreed, een strijd
Papa en mama zijn jou gelijk weer kwijt
Met veel pijn en verdriet ben jij 4 februari
geboren
Een dag waarop we jou ook gelijk verloren
Verlies van een kindje, een kindje zo compleet
Wat is het leven soms hard en wreed
Ook al moeten wij je nu laten gaan
Een plekje in ons hart zal voor jou altijd blijven
bestaan

Veel te vroeg genomen
uit je moeders schoot
je was een heel mooi meisje
zo lief, zo klein... maar dood

We hadden je zo graag gekend
en zoveel liefde willen geven
nu weten we niet wie je bent
misschien in een ander leven...

Ik zie je voor me
zo ontzettend klein
maar heel mooi
om trots op te zijn
ik mocht je niet leren kennen
ik mocht geen moeder voor je zijn
het doet pijn
de mensen vergeten
ach, ze moesten eens weten
hoe mooi je was
dan begrijpen ze pas
dat ik je niet zo snel gaan laten kan
je nog in mijn hoofd zit elke dag
ze willen er niet over horen
maar je bent echt geboren
je was ons kind
al was je zo klein

De stilte van de zee
neemt mijn gedachten met zich mee
ver weg.... meegaand met de wind
sterkte gevend.... voor het gemis van een kind