Overlijdensgedicht kind: ‘Een leven nog zo klein en pril’
Een leven nog zo klein en pril
een leven nog zonder eigen wil
Nog veilig geborgen in moeders schoot
vond jij in rust een stille dood
Negen maanden had je bijna volbracht
maar we hebben tevergeefs gewacht
Je was zo mooi, zo zacht, zo fijn
heel even mochten we bij je zijn
Hoeveel we van je zullen houden
zul je nooit weten
Lieve Sven
we zullen je nooit vergeten
Meer gedichten bij het overlijden van een kind
Eens waren er voetjes
Eens waren er voetjes
die schopten
en beentjes die trapten in mij
Eens waren er handjes
die klopten
maar dat is voor altijd voorbij
Nooit zullen wij je echt leren kennen
Nooit zullen wij je echt leren kennen
Nooit begeleiden, naast je staan
Nooit zullen wij je mogen verwennen
Voordat we dat mochten ben jij gegaan
— ingezonden door Nicole van Bergeijk
Je was zo welkom
Je was zo welkom
we dachten aan je
gaven je een naam
en hielden van je
ook al was je nog maar zo klein
Slaap maar lief meisje
droom maar fijn
we zullen nog heel lang
in gedachten bij je zijn
Dag kleintje
— Crystel
Als een ballonnetje
Als een ballonnetje
dat danst in de wolken
op weg naar het licht
van de eeuwigheid
Vaarwel, lieve jongen