Overlijdensgedicht kind: ‘Eens waren er voetjes’

Als je ouders sterven, sterft er een stuk van je
verleden
Als je partner sterft, sterft er een stuk van het
heden
Als je kind sterft, sterft je toekomst

Mijn gedachten zijn nergens en mijn dromen
heel ver
alweer is er in mijn leven daarboven een ster
Nu was het geen kindje gekomen uit mijn
schoot
maar die van mijn dochter, maar ik houd me
groot
Weer hoor ik de woorden, ze zijn toch nog jong
Ik zou willen schreeuwen, terwijl ik veel liever
zong
Een liedje voor jou, mijn lieve engeltjes kind
want ook voor je geboorte werd je al echt
bemind
Ik hou van je kindje, als was je nog klein
helaas ook heb jij niet bij ons mogen zijn
Maar zet ik eens bloemen voor mijn engeltjes
neer
weet kleine lieverd, ze zijn ook voor jou elke
keer

— Mieke Valenteijn

Als een vlinder naar het licht ben je ons vooruit
gevlogen
Onbereikbaar ver en toch zo heel nabij
Om voor eeuwig in Zijn huis te wonen
waar geen pijn of verdriet meer zal zijn
en waar God de tranen zal wissen van je ogen

Dag ons lieve kleine meisje
wij zijn nu hier om voor het laatst afscheid van
jou te nemen
Maar weet lieverd, dat jij voor altijd een
plekje hebt in ons hart
We laten je gaan maar zullen jou
in onze herinneringen koesteren

In de tunnel van verdriet
waar je licht noch toekomst ziet
waar 't gemis je lichaam raakt
waar je hete tranen laat
tot in de ziel de leegte voelt
daar is het leven onderkoeld
afscheid nemen doet zo'n pijn
en 't zal altijd bij me zijn
blijven tot m'n laatste snik
een kind verliezen blijft, weet ik