Overlijdensgedichtje: ‘Tranen: ontelbaar’

Een geest zo sterk als een beer
Een lichaam uiteindelijk toch te teer
Een wijsheid niet te evenaren
Een wilskracht haast niet te bedaren
Een vechtlust bijna niet te temmen
Alleen iets bovenmenselijks kon dit leven
remmen

— Hermien Lok

Als je in een heel lang leven
liefde en warmte hebt gegeven
Als je in tijden van verdriet
toch nog naar de zonzij ziet
Als je een goed voorbeeld geeft
heb je niet voor niets geleefd

En altijd is het zo geweest
dat de liefde haar eigen
diepte niet kent
dan op het uur der scheiding

— ingezonden door Mirjam van Stokkom

Eternal flame!

Je kamertje is opgeruimd
Je spulletjes liefdevol bewaard
Maar zelfs nu niet, m'n lieve meid
Word jij ooit "dood verklaard"
"Overleden - dood - gestorven"
't zijn lege woorden, lieve meid
al zeggen dan de mensen
het is de realiteit
maar realiteit, m'n lieve schat
is duidelijk voelen DAT...
je altijd bij ons bent
zo voelbaar om ons heen
nee, lieve meid, je bent niet "dood"
maar een Eternal Flame

— Helen