Overlijdensgedichtje: ‘Tranen: ontelbaar’

Mijn tranen zijn gedroogd
Mijn glimlach is terug
Ik luister weer naar anderen
Ben na maanden minder stug
Maar diep van binnen zit nog steeds die pijn
Dat kan ik niet veranderen, ook al wil ik vrolijk zijn

— ingezonden door Tamara

Rust nu maar uit
Je bent bevrijd uit je lijden
Maar ach, wat is het zwaar
Van jou te moeten scheiden

Iemand in mijn leven
heeft me zoveel liefde gegeven
Helaas mocht deze persoon
niet meer langer leven
Ik hoop dat hij nu in goede handen is
maar dat hij ook blijft onthouden dat
ik hem ontzettend mis!

— ingezonden door Esther

De natuur heeft zijn eigen wetten
neemt en schenkt ons leven
Wij mensen kunnen slechts
ons lot aanvaarden
Wij zijn dan ook dolgelukkig
dat uit onze liefde voor elkaar
nieuw leven is geboren
Een fantastisch kind dat wij
heel veel liefde willen geven