Overlijdensgedichtje: ‘Je hart was gul en breed en diep’

Hoi, daar zijn we weer
Maar we hebben meer geluk deze keer
Want Dionne kijkt vanaf een sterretje op
haar broertje neer

— ingezonden door Yvonne

Na negen maanden wachten
hoop ik jullie pijn te verzachten
Hulpeloos en o zo klein
wil ik jullie zoontje zijn
Ik weet, mijn broertje Jordy kan ik nooit
vervangen
maar dat is ook niet wat jullie van me
verlangen
Ik zoek een plekje zo knus en fijn
mag het jullie huisje zijn?

— ingezonden door Hilde Op de Beeck

De zee fluistert mij toe
dat ik je weer zal zien
de wolken groot en klein
de golven hard en zacht
beloven mij dat we eens samen zijn
dus ik wacht en ik wacht...

Op een morgen heb je langs de weg een engel
ontmoet
En jij ging mee
Plukt nu de sterren in een verloren paradijs
Waarom kan de hemel niet op aarde beginnen