Overlijdensgedichtje: ‘Tijd is alles’

Onze oma is nog helemaal niet oud
ze heeft een groot hart van goud
met haar blonde haren
grijze ogen om mee te staren
haar gezonde wangen
een ziel nog vol verlangen
natuurlijk haar rode lippen
aan zo'n oma kan toch niemand tippen?
Niets was te gek of te veel
ze deed volop met ons mee
dááág lieve oma, rust nu maar in vree!

Waarom ben je nu niet meer in mijn leven
ik had jou nog zoveel willen geven
nu kan ik alleen nog maar dromen
over de dingen die nog hadden kunnen komen
Ik hoor in gedachten nog jouw stem
de stem waar ik zoveel van hield
ik had nog zoveel willen zeggen
zoveel aan jou uit willen leggen
Je zal er nooit meer zijn voor mij
en ja... dat doet zo'n pijn
ik mis je stem, ik mis je lach
nooit zal ik vergeten
hoe lief jij voor mij was

— Ria Schut-Diks

Een leven is een zijden draad
Een ieder weet dat ooit het draadje
breken gaat

Voor Lex

Ook al heeft niemand je gezien
zal geen mens jouw stem ooit horen
vergeten mensen zelfs je naam
ben je voor sommigen nooit geboren

Voor ons ben jij de oudste zoon
hoe kunnen wij jou ooit vergeten
je leeft voor altijd in ons hart als Lex
want zo zul je heten

— Jennefer