Overlijdensgedichtje: ‘Mijn lieve schat’

Hij had de schoonheid van de akkers lief
't land van vruchtbaarheid en ruimte
tot ook zijn dromen kleiner werden
een tuintje, een plaatsje, dieren en wat gerief
maar nu een hemel zonder grenzen

Wanneer ik jou het meeste mis
als men dat vragen zou
zeg ik: wanneer ik wakker word
maar ook 's middags mis ik jou
en 's avonds als ik slapen ga
veel meer dan ik had verwacht
mis ik je tot het ochtend wordt
ik mis je dag en nacht

Jij heel klein mens
Je was onze grootste wens
Het doet ons veel verdriet
Lang houden mochten we jou niet
7 mei kwam je in ons leven aan
10 mei ben je veel te vroeg van ons
heengegaan

Een dochter en een zoon
schitterend gewoon
nog nooit was ik zo blij geweest
het leven leek één groot feest
één avond en één nacht
heb ik dat gedacht
maar toen kwam het verdriet
houden mocht ik jullie niet
jullie kwamen te vroeg
jullie longetjes waren nog niet sterk genoeg
het werd zo stil
en ook zo kil
en er over praten
dat moest je liever laten
zodat ik na al die lange jaren
alleen de herinnering mocht bewaren

— Lies Oostrom