Overlijdensgedichtje: ‘'s Morgens reed hij weg’

Eerst werd je ziek
toen was het sterven nog ver
steeds kwam het dichterbij
nu telt de hemel weer een ster
een hele mooie
dat ben jij

Wij vinden geen woorden om te zeggen
hoe wij haar zullen missen, allemaal
Het diepste gevoel is moeilijk uit te leggen
het hart spreekt een niet te spreken taal
Dit sterven is zo moeilijk te verwerken
haar leven was ons zoveel waard
Het liefste wat wij hadden
blijft in ons hart bewaard

Je hebt ons door je komst betoverd
je hebt ons met je lach veroverd
een nieuw begin na alle pijn
het leven kan geweldig zijn

Hij heeft zijn strijd gestreden
De wereld werd steeds kleiner om hem heen
Hoe hij in stilte heeft geleden
Weet niemand..... hij alleen