Overlijdensgedicht: ‘Je bent er niet meer’
Je bent er niet meer
en toch zal ik je groeten
je elke dag
vele malen ontmoeten
je handen, je lippen, je lach
je bent bij me
iedere dag
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Dag kleine vrouw, dag lieve moeder
Dag oma, nu moet u gaan
Al het werken en alle zorgen
Het was goed, het is nu gedaan
Ze was zo haar eigen in alles wat ze deed
Haar lachen, haar huilen, haar lief en haar leed
Bedankt klein lief vrouwke
De oorsprong van ons bestaan
Wij zullen nu zonder jou toch verder moeten
gaan
Want je was toch onze moeder
Je was toch ons thuis
Je droeg soms heel moedig
Het jouw opgelegde kruis
Tot ziens lieve moeder
Rust zacht, voorgoed, deze keer
Gaat onze weg teneinde
Dan zien wij je weer
Samen huilen
Samen pijn
Alleen om mensen die er niet meer zijn
Dat is geen reden die samen zijn verdient
Alleen wel het huilen om een vriend...
— Maartje Knippels
Nooit hoor ik meer je fluitje
Nooit hoor ik meer jouw lach
Nooit zie ik meer je tedere blik
Na die rampzalige dag
Nooit geen knipoog meer uit de verte
Geen arm meer om me heen
Door dat noodlottige ongeluk
Sta ik helemaal alleen
Waarom moest jij het nu zijn?
En wie moet me nu genezen
Van die ondragelijke pijn
Suja, suja, slaap maar zacht
door de lange stille nacht
doe je oogjes nu maar toe
want je bent zo moe, zo moe
Suja, suja, rust maar zacht
want de engeltjes houden de wacht
doe je oogjes nu maar toe
want je bent zo moe, zo moe