Overlijdensgedicht: ‘Ik zag op uw lief gezicht’
Ik zag op uw lief gezicht
omkranst door grijze haren
zo zeer de stempel en het gewicht
van al die harde jaren
Nu bent u stilletjes heengegaan
ver weg van alle zorgen
uw liefde blijft voor ons bestaan
diep in ons hart geborgen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je zei me dat je nog zoveel wilde doen
dat je nog zoveel hield van de kleine dingen in
't leven
Wandelen, fietsen, de wind in je haar
maar er werd je niet meer tijd gegeven
Ik weet niet hoe het zal zijn in die dagen
wanneer is scheep ga voor de laatste reis
Mijn schip zal dan de laatste storm verdragen
en landen in Gods paradijs
Neem mij, Heer, het roer dan maar uit handen
en laat mij zingend op de voorplecht staan
Dan zal mijn schip niet op rotsen stranden
maar veilig in Uw haven gaan
Het zal niet lang meer duren
Misschien een jaar, een uur, een dag
Dat ik reis naar andere oorden
Omdat ik hier niet blijven mag
Nog even tijd om na te denken
Over het leven dat ik heb gehad
De goede en de kwade dingen
Die ik tegenkwam op mijn levenspad
Ziekte en zorgen overkomen ons allemaal
Maar daardoor groeien we en gaan we op
sterke benen staan
Hoe meer we dit meemaken met geduld en
dankbaarheid
Hoe sterker we worden en hoe meer we kunnen
verdragen
Hoe meer we kunnen verdragen, hoe groter
onze liefde
en herinnering aan diegene die we moeten
laten gaan
— ingezonden door Monique Verschuure