Overlijdensgedicht: ‘Ik zag op uw lief gezicht’

Eenzaam... ik wist niet wat men daarmee
bedoelde
totdat mijn leven op zijn "kop" stond
En het begrip eenzaam door het plotseling wegvallen van jouw jonge
leven uitvond

Een van de belangrijkste personen uit mijn
leven
mocht hier bij mij haar liefde niet meer geven
Zomaar ineens verdwenen, echt voor altijd!
Niets te vertellen of aan te doen, ik ben je
kwijt

Niemand van mijn
leeftijd in de buurt om te delen hoe pijn dit doet
Niemand die kan vertellen hoe het nu zonder jou verder moet

Ik doe mijn best om alles aan jou te onthouden
voor altijd!
Herinneringen in mijn hoofd en hart tot in de
eeuwigheid!

Als een spinrag geweven
broos, breekbaar en fijn
zo was je leven
Levend van uur tot uur
van dag tot dag
Door het diepe donker dwalend
als een schim in de nacht
Zoekend naar het licht
naar een nieuw begin
naar een nieuwe start
Dromend dat het donker zou wijken
voor rustgevende kracht
Daarna stilaan plaats zou maken
voor heerlijk zonlicht
Zodat ondanks de pijn
je gelukkig kon leven
Vandaag heb je het zonlicht gevonden
hoef je niet verder meer te zoeken
maar kun je nu rustig genieten
van een welverdiende rust
Rust nu maar, je strijd is gestreden
Wacht daar op mij
Want ooit zal ook ik
dat zonlicht mogen aanschouwen
en zien wij elkaar weer

— ingezonden door Olivia

We hadden je graag beter gekend
en aan iedereen verteld
hoe bijzonder je bent...

Ik zit hier op mijn wolkje heel tevree
En kijk vol blijdschap naar benee
Want papa en mama kennen weer het geluk
Van de geboorte van een kleine uk

— ingezonden door Monique Hogeland