Overlijdensgedichtje: ‘Geef mij wanneer de dag is’

Genoten heb ik van je humor
Gekoesterd heb ik me aan je warmte
Bewonderd heb ik je om je vechtlust
Dag lieve kanjer...

Een mensenkind wordt geboren
en kiest zijn eigen weg in het leven
welk lot hem is beschoren
staat in de sterren geschreven
maar zeker is in elk geval
dat ik jou nooit vergeten zal

— ingezonden door Mariska

We hebben je een naam gegeven
omdat je voor ons hebt bestáán
Hoewel je niet bij ons kon leven
en we je moesten laten gaan
Niemand lijkt te willen weten
hoe jij voortleeft in ons hart
Het makkelijkst lijkt het te vergeten
te denken aan een nieuwe start
Wij willen niet opnieuw beginnen
vérder gaan, dat moeten wij
En in ons hart, diep van binnen
leeft onze Robyn; zo heet jij!

— Linda van Leeuwen, ter nagedachtenis aan Robyn

Het was een moeilijke beslissing
maar we hebben je laten gaan
want dit was voor jou geen leven
geen menswaardig bestaan