Overlijdensgedicht: ‘Wanneer je verdrietig bent’

Doof nu het licht en sluit je ogen
en vergeet de strijd
Jouw leven hier is omgevlogen
maar de liefde blijft

Zo spreekt het koren tot het brood:
Wij waren klein en worden groot
Zo spreekt de regen tot het woud:
Wij waren jong en worden oud

Zo spreekt de wereld duizendvoud:
Wij waren sterk en worden oud
Zo kleurt de avond donkerrood
Zo roept de waterval de boot
Wij waren jong en we gaan dood

Moeder, je hebt veel moeten lijden
het was soms moeilijk aan te zien
Dan bad ik God je te bevrijden
genadig naar je om te zien
En nu Hij je heeft meegenomen
ben ik pas weer tot rust gekomen

Je gaf me je liefde, bezorgdheid en trouw
Ik heb genoten van de jaren met jou
Ik weet dat het jou ook goed heeft gedaan
Maar ik zal je zo missen bij het verder gaan