Een kindje / baby overleden gedichtje: ‘We hebben er nu drie op een rij’

Dag klein ventje van 0 jaar
voor dit waren wij lang niet klaar
Jij moest leven
knuffels geven
en nu ben jij niet meer daar
Jij moest spelen
leren delen
en nog meer van het leven leven
Dag ventje klein
nee, geen zonneschijn
maar regen op ons gezicht
zijn de tranen van dit gedicht
Een reisje in een luchtballon
dag lieve Mitchel, tot achter de zon

Voor Dylan

Je was zo mooi
zo lief, zo klein
Je mocht maar
even bij ons zijn

— ingezonden door Margot Hagedoorn

Heel onverwacht
maar met alles erop en eraan
ben je van ons heengegaan
Je hebt dapper gevochten
maar je kans was zo klein
Wij zijn toch heel erg trots
dat we jouw papa en mama mogen zijn

Eerst waren we blij, maar ook wel bang
voor wat er nog zou kunnen gebeuren
Toen zagen we de zonsondergang
die de wolken roze deed kleuren
Het was of iemand ons wilde vertellen:
het komt nu goed, dus toe, geniet!
Het leek om ons gerust te stellen:
er ligt nog zoveel moois in het verschiet!
In gedachten zagen we ons engeltje zweven
met een verfpot en een kwast
Zij heeft ons die roze wolken gegeven
't was een teken van Robyn, dat staat vast!