Een kindje / baby overleden gedichtje: ‘Eerst verdriet, toen gemis’

Een dochter en een zoon
schitterend gewoon
nog nooit was ik zo blij geweest
het leven leek één groot feest
één avond en één nacht
heb ik dat gedacht
maar toen kwam het verdriet
houden mocht ik jullie niet
jullie kwamen te vroeg
jullie longetjes waren nog niet sterk genoeg
het werd zo stil
en ook zo kil
en er over praten
dat moest je liever laten
zodat ik na al die lange jaren
alleen de herinnering mocht bewaren

— Lies Oostrom

Nog in de knop
geen kans om in het leven te bloeien
Het mocht niet
in ons hart zul jij heel ons leven verder groeien

— Femke Russchenberg

God die uw ouders biddend zag
Als 't zieke kind te sterven lag
God peilt de diepte van de smart
Die nijpend prangt uw ouderhart
Waarom hij dit bevallig kind
Door zus en broertjes zo bemind
En thans door d'ouders zo betreurd
Zo vroeg van d'aarde heeft losgescheurd

— Servaes Cox

Wat hebben wij gewacht
En stil om je gebeden
Nu ben je er, blij verwacht
Is alle pijn verleden