Gedicht over het leven: ‘Het leven leert al doende’
Niemand krijgt een handleiding,
we doen het allemaal voor het eerst:
het leven leert je al doende —
en fouten maken hoort erbij, zelfs het meest.
Dus wees niet te streng voor jezelf
als het anders loopt dan gepland:
de mooiste levens zijn geïmproviseerd,
uit losse noten, hand in hand.
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer het leven gedichten
ik wil lopen op het water
dat veranderde in wijn
zal preken voor de mensen
ze vergeven hoe ze zijn
roep de blinde haal de lamme
zal ze helen naar hun kwaal
kies voor liefde roep je vijand
voor het laatste avondmaal
ik wil God zijn voor u allen
samen delen in de pijn
weet dat hopen en geloven
morgen ook de hemel zijn
aan het kruis ga ik niet hangen
dat is het Godzijn me niet waard
zal wel naar het eeuwige verlangen
zo lang de dood mijn leven spaart
— Wil Melker
In de meest
heilige ruimtes
van kerken
en kathedralen
verbeeld de mens zich
God de Heer
alles uit eigen brein
ontsproten
in strijd zelfs
met de leer
— Pastor
Het leven zit in kleine dingen:
de eerste koffie, warm en stil,
een lach die onverwacht komt binnenvallen —
wie dát ziet, heeft wat elk mens wil.
Vallen hoort bij lopen,
zo leert een kind het gaan.
En wie later durft te vallen,
blijft groeien in het opstaan.