Gedicht over het leven: ‘Vallen en opstaan’

Het leven zit in kleine dingen:
de eerste koffie, warm en stil,
een lach die onverwacht komt binnenvallen —
wie dát ziet, heeft wat elk mens wil.

We zeggen dat de tijd zo rent,
maar de tijd loopt gewoon zijn pas.
Het is aan ons om af te remmen
en te zien hoe mooi het eigenlijk was — en is.

Loslaten is niet vergeten,
en ook niet: er niets meer van vinden.
Het is de knoop iets losser leggen
zodat je handen vrijkomen
voor wat er nú is.
Je mag iets liefs bewaren
én verder gaan —
dat is geen verraad, dat is leven.

Nieuw ben je
omdat je weet dat je leeft
omdat je beseft dat vandaag
de eerste dag begint
van de rest van je leven!
Nieuw ben je
omdat je elke morgen verwonderd
kunt zijn en dankbaar
voor het licht van de dag
als je juicht
omdat je ogen zien
je benen lopen
je handen tasten
als je zingt
omdat je hart klopt!