Gedicht over het leven: ‘De kleine dingen’

ik wil lopen op het water
dat veranderde in wijn
zal preken voor de mensen
ze vergeven hoe ze zijn

roep de blinde haal de lamme
zal ze helen naar hun kwaal
kies voor liefde roep je vijand
voor het laatste avondmaal

ik wil God zijn voor u allen
samen delen in de pijn
weet dat hopen en geloven
morgen ook de hemel zijn

aan het kruis ga ik niet hangen
dat is het Godzijn me niet waard
zal wel naar het eeuwige verlangen
zo lang de dood mijn leven spaart

— Wil Melker

Niemand vraagt om tegenslag,
en toch komt hij bij iedereen langs.
Wat je dan nodig hebt, is geen pantser
maar veerkracht: de kunst om mee te buigen
zonder te breken.
En wie goed kijkt, ziet het overal —
mensen die opstaan, elke dag opnieuw.
Jij ook. Vergeet dat niet.

Wat de vraag ook is —
de dag te lang, de zorgen te groot,
het nieuws te grauw, de weg te stil —
samen is bijna altijd het antwoord.
Een mens alleen kan veel,
maar niemand hoeft het allemaal alleen:
deel de last, deel de lach,
en het leven weegt de helft.

Nieuw ben je
omdat je weet dat je leeft
omdat je beseft dat vandaag
de eerste dag begint
van de rest van je leven!
Nieuw ben je
omdat je elke morgen verwonderd
kunt zijn en dankbaar
voor het licht van de dag
als je juicht
omdat je ogen zien
je benen lopen
je handen tasten
als je zingt
omdat je hart klopt!