Gedicht over het leven: ‘De kleine dingen’

Zondag morgen zal hij weer vertellen
wat wel en wat niet mag
binnen het ouderlijk gezag
droppelen van almacht
zullen over zijn herstelde
zacht en mild regenen

maar ik preek zondag uit protest
over Jezus met losse handjes
die de kinderen tot zich liet komen
maar dan om te zegenen

— Pastor

ik wil lopen op het water
dat veranderde in wijn
zal preken voor de mensen
ze vergeven hoe ze zijn

roep de blinde haal de lamme
zal ze helen naar hun kwaal
kies voor liefde roep je vijand
voor het laatste avondmaal

ik wil God zijn voor u allen
samen delen in de pijn
weet dat hopen en geloven
morgen ook de hemel zijn

aan het kruis ga ik niet hangen
dat is het Godzijn me niet waard
zal wel naar het eeuwige verlangen
zo lang de dood mijn leven spaart

— Wil Melker

Niemand vraagt om tegenslag,
en toch komt hij bij iedereen langs.
Wat je dan nodig hebt, is geen pantser
maar veerkracht: de kunst om mee te buigen
zonder te breken.
En wie goed kijkt, ziet het overal —
mensen die opstaan, elke dag opnieuw.
Jij ook. Vergeet dat niet.

Niemand krijgt een handleiding,
we doen het allemaal voor het eerst:
het leven leert je al doende —
en fouten maken hoort erbij, zelfs het meest.
Dus wees niet te streng voor jezelf
als het anders loopt dan gepland:
de mooiste levens zijn geïmproviseerd,
uit losse noten, hand in hand.