Gedicht over het leven: ‘De tijd loopt niet te snel’
We zeggen dat de tijd zo rent,
maar de tijd loopt gewoon zijn pas.
Het is aan ons om af te remmen
en te zien hoe mooi het eigenlijk was — en is.
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer het leven gedichten
Wat mij nu zo diep treft en raakt
is dat in één en dezelfde kerk
zowel offers als slachtoffers
worden gemaakt
— Pastor
Vallen hoort bij lopen,
zo leert een kind het gaan.
En wie later durft te vallen,
blijft groeien in het opstaan.
Niemand vraagt om tegenslag,
en toch komt hij bij iedereen langs.
Wat je dan nodig hebt, is geen pantser
maar veerkracht: de kunst om mee te buigen
zonder te breken.
En wie goed kijkt, ziet het overal —
mensen die opstaan, elke dag opnieuw.
Jij ook. Vergeet dat niet.
Wat de vraag ook is —
de dag te lang, de zorgen te groot,
het nieuws te grauw, de weg te stil —
samen is bijna altijd het antwoord.
Een mens alleen kan veel,
maar niemand hoeft het allemaal alleen:
deel de last, deel de lach,
en het leven weegt de helft.