Advent gedicht: ‘Adventscadeau’

Dit kerststerretje
schijnt helder en klaar
dat het de weg mag leiden
naar een gelukkig nieuwjaar!

Niet alleen wanneer het Kerstmis is
maar het hele jaar door
komt de vreugde die je uitdeelt
terug bij jezelf van hier en daar
En hoe meer je van jouw zegen
geeft aan mensen zonder vreugd
des te meer zul je ontvangen
zodat het je hart verheugt

Héél langzaam gaan mijn gedachten richting
Kerst.
Ik ben dan in de regel niet op mijn allerbest.
Eenzaamheid knaagt extra aan mij en erop uit
gaan is er nauwelijks bij.
Vorig jaar ben ik alléén gaan eten en wel buiten
de deur. Ik vond dat een goed plan wel en je
vindt er een kéur!
Tot mijn verrassing trof ik er bekenden die mij
vroegen bij hun aan tafel te gaan.
Maar ik heb beleefd geweigerd, vond dat ik
alleen zijn moest leren doorstaan.
Ruim een uur heb ik dit vol gehouden, vond
het dápper van mezelf.
Wat ik dít jaar zal doen weet ik nog niet, 't idee komt vanzelf.
Ik houd van de warmte die ik in een kerk soms
vind. Ik geniet tamelijk van het eeuwenoude
verhaal van het geboren Kerstkind.
Ook radio en t.v. kunnen me amuseren, zodat
ik niet van álles hoef te ontberen.
Ach, ik ben bepaald niet de enige die er zo voor staat.
Het met mezelf wel léuk hebben is iets dat dan volstaat!

— Dakoyria

Het zijn jouw bloemen

in je handen
groeit liefde
tot geschenken
voor hen die
jou dierbaar zijn

bloeit dankbaarheid
in linten en kleur
door het geven
voor wat zij in jouw
leven hebben gedaan

kleine attenties
een lach en een traan
het zijn jouw bloemen die
bij het weggaan zo liefdevol
op de tafel mogen blijven staan

— Wil Melker