Kerstgedicht: ‘Kerstnacht’
Dit is de nacht, dit is de stille nacht,
dit is de averechtse tijd
waarin de hemel zich verblijdt,
terwijl de aarde op een teken wacht.
Dat er al is, dat al gegeven is.
Het teken van de moede vrouw
die voortging en die baren zou
en die men wegschoof in de duisternis.
De hemel weet, alleen de hemel weet
dat vrede en welbehagen saam
reikhalzen naar een nieuwe naam.
De aarde is als vanouds voor niets gereed.
Al straalt de nacht, al straalt de heilige nacht
veel klaarder dan de zon vermag,
pas als het donker wordt bij dag,
zal op de aarde alles zijn volbracht.
— Jan-Arend de Wit
Meer kerst gedichten
Klokgelui klinkt heel december lang
Klokgelui klinkt heel december lang
en kinderen zingen in de straat hun blij gezang
en wij zingen bij het haardvuur
tot het vroege ochtenduur
Met Kerstmis doe je kaarsjes aan
Met Kerstmis doe je kaarsjes aan
laat je niemand buiten staan
Kom erbij, we vieren feest
't is nog nooit zo mooi geweest
Voor iedereen is er lekker eten
en gezelligheid moet je weten
Iemand vertelt een kerstverhaal
en we zingen allemaal
Decemberpost
Decemberpost
Tussen de regels
van de decemberzegels
verspreidt de wereld
tekenen van vredig licht
bovenop een warm bericht.
— Coby Poelman - Duisterwinkel
Zo donker als de nacht
Moe en versleten,
vertrapt en vergeten.
Zonder dat hij ook maar iets verwacht,
is Kerstmis opnieuw voor hem zo donker als de nacht.
Vroeger was Kerstmis een feest,
hoeveel jaar geleden was dat dan geweest ?
De tijd heeft niet stil gestaan,
zijn nare werkelijkheid is gewoon verder gegaan.
Voor hem heeft Kerstmis zijn waarde verloren,
niet dat het zijn leven zou verstoren,
zijn leven is al langzaam uitgeroeid, bijna totaal vergaan,
zelfs al zal Kerstmis deze keer nog wel voor hem bestaan.
De zwartste dagen van zijn leven,
zo zou hij Kerstmis hebben beschreven.
Maar Kerstmis hoeft niet meer.
Het was zijn laatste keer.