Kerstgedicht: ‘Een wonder aanschouwd’
Er hing in het bos een dichte mist.
Ik verdwaalde, had me in de weg vergist.
Het werd al donker, de avond viel.
Ik was zo alleen, een dolende ziel.
Ik hoorde geritsel, ik hoorde gepiep.
Ik zo bang dat ik snel verder liep.
In het duister zag ik zomaar een licht.
Er kwam toen een glimlach op mijn gezicht.
Daar midden in dat mistige woud
was door mensen een huisje gebouwd.
De voordeur van dat huis stond open,
ben zonder kloppen naar binnengelopen.
"U komt als geroepen," zei toen een man.
"Mijn vrouw krijgt een kind, toe help me dan."
De zoon werd geboren met veel gemak.
Zij waren verheugd, gaven me onderdak.
Toen ik de volgende morgen was uitgeslapen,
werd ik gewekt door gemekker van schapen.
Ik lag tussen hen in, lekker warm in het hooi.
De zon was al op en straalde zo mooi.
Er kwamen twee herders die staarden me aan.
Het leek me dus beter om verder te gaan.
Ze wisten niets van een kind in het woud.
Had ik die nacht een wonder aanschouwd?
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
Als Kerst en Pasen samen vielen
zouden we voor de paashaas knielen
eieren in de kerstboom hangen
en met Pasen veel cadeautjes ontvangen
Gelukkig is dit allemaal niet waar
Een fijne Kerst en een heel gelukkig nieuw jaar!
De uren vliegen voorbij
Een jaar is verdwenen voor jou en voor mij
We wensen elkaar
Prettige Kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar!
Wensen in veelvoud - voor op een kerstkaart
Wij wensen jullie met Kerstmis veel:
ongerepte sneeuw - blijde gezichtjes
glas weerspiegelt - fonkelende lichtjes
dennenbomen - zilver en goud
behouden tradities - eeuwenoud
rode linten - glanzende kleuren
behaaglijkheid - allerlei geuren
kalkoen, kastanjes - rode wijn
kerstgedachte - samenzijn
..... toe
Kerstboom
Boom
Kleurige ballen
Veel lichtjes erin
Samen vieren wij kerst
De cadeautjes nog in het pak
Een voor een het papier eraf
Gelukkig als je ziet wat erin zit
We zijn hier in vrede samen bij elkaar
Wensen elkaar warmte en het licht in de ogen
Verzamelen de kracht om een nieuw jaar in te
gaan
Gelukkig
2013
— José van Rosmalen