Kerstgedicht: ‘Het echte feest’

Niet alleen met Kerstmis
maar het hele jaar door
is de vreugde die je gaf
de vreugde die je niet verloor

Een boom met ballen en slingers
en lichtjes zij aan zij
Allemaal bedoelt voor dat ene kerstengeltje
je weet wel: dat ben jij!

Wittend in een felle kou

ze zingen sneeuw
uit hoge tonen vallend
aarde wittend in een felle kou

het orgel jankt
met donkere klanken
de lange tocht van man en vrouw

haar weeën komen en
de melodie verhaalt van pijn
er zal geen plaats meer in de herberg zijn

een stal ontvangt het kindje
de wiegeliedjes klinken fijn
dieren neuriën een zacht refrein

het koor verluidt zijn sterren
de sopraan straalt beeldschoon Bethlehem
een stem zingt koningen van verre

de nacht verstilt en heiligt de
muziek van herders en hun schapen
brengt ons de vrede lang verwacht

— Wil Melker

Héél langzaam gaan mijn gedachten richting
Kerst.
Ik ben dan in de regel niet op mijn allerbest.
Eenzaamheid knaagt extra aan mij en erop uit
gaan is er nauwelijks bij.
Vorig jaar ben ik alléén gaan eten en wel buiten
de deur. Ik vond dat een goed plan wel en je
vindt er een kéur!
Tot mijn verrassing trof ik er bekenden die mij
vroegen bij hun aan tafel te gaan.
Maar ik heb beleefd geweigerd, vond dat ik
alleen zijn moest leren doorstaan.
Ruim een uur heb ik dit vol gehouden, vond
het dápper van mezelf.
Wat ik dít jaar zal doen weet ik nog niet, 't idee komt vanzelf.
Ik houd van de warmte die ik in een kerk soms
vind. Ik geniet tamelijk van het eeuwenoude
verhaal van het geboren Kerstkind.
Ook radio en t.v. kunnen me amuseren, zodat
ik niet van álles hoef te ontberen.
Ach, ik ben bepaald niet de enige die er zo voor staat.
Het met mezelf wel léuk hebben is iets dat dan volstaat!

— Dakoyria