Kerstgedicht: βWat scheef op het kruisβ
heb mijn kerstboom opgetuigd
het leek een goede koop
maar eenmaal thuis
stond hij wat scheef op het kruis
in de verlichting
vielen donkere gaten
die ik niet kon compenseren
zonder andere plaatsen te bezeren
met ballen en wat linten
heb ik alles opgevuld
verhuld waar ik in regisseren
de fout ben in gegaan
zo op het oog
schittert hij weer als een plaatje
maar wie wat beter kijkt
ziet mijn tekorten en onredelijkheid
— Wil Melker
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
Kies een spar
omdat je houdt van het leven
Stop in de kerstballen
je mooiste herinneringen van 't jaar
Hang aan de slingers
je vurigste verlangen
Schik de lichtjes
vol goede gedachten
En hef het glas
op het feest met elkaar
— ingezonden door Petra Bruneel
kerst en nieuwjaar breken bijna aan
Overal zie je kerstbomen staan
Met allemaal kleuren, verschillende geuren en smaken
Die je zintuigen raken
In de bomen hangen slingers, ballen en strikken
Op de grond zitten kinderen die aan hun lolly likken
Zij kijken naar de lichtjes
De ballen weerspiegelen hun gezichtjes
Onder de boom liggen pakjes
Met kerstkransjes aan de takjes
In de lucht verschijnen witte vlokken
En in de verte luiden de kerkklokken
Op de ramen zitten bloemen
Geluiden die uit de radio zoemen
De mensen gaan eten
En na uren te hebben gezeten
Word er opgeruimd
Iedereen is goed geluimd
Kerst is een familietijd
Waarin niemand lijdt
Oudejaarsavond is een avond vol met tradities;
Eten, drinken en teevee
En ook met de spelletjes doet ieder mee
Het nieuwe jaar breekt bijna aan
En het vuurwerk zal weer afgaan
Aan eten geen gebrek
En iedereen doet gek
Het nieuwe jaar komt eraan
En het oude zal vergaan
Iedereen is samen
En dit is heerlijk
Dat kan elk beamen!
— Yvonne Siebel
De tijd van kerst is weer aangebroken,
door menigeen het feestmaal alweer besproken.
Ja in de meeste families houdt men van deze sfeer,
een boom, het stalletje het is er allemaal weer.
Vroeger vond je het best wel fijn,
om in die donkere dagen voor kerst te zijn.
Die donkere dagen zijn nu volledig verlicht,
en de nadruk meer op "bange" dagen gericht.
Wat hangt er boven ons behalve een stralende ster,
is het de oorlog, aanslagen of is dat nog te ver?
Vele mensen zullen nu bij zich denken,
kan dan niemand op deze wereld, vrede schenken.
Want wie heeft er het recht om mensen te doden,
en wie is er voor geweld, dat moet worden verboden.
Is het juist, dat iedereen voor zichzelf moet zorgen,
wat blijft er dan nog over voor de wereld van morgen?
Laten we vooral in deze dagen, samen bouwen,
en elkaar een beetje meer vertrouwen.
Vooral voor de wereldleiders met heel veel macht,
is dit een motief wat het grote geweld verzacht.
Daarom laat met kerst overal de wapens stil,
dit is toch nu een grote wens wat eenieder wil.
Want juist met kerstmis zijn onze gedachten gelijk,
moet er dan nog zoveel verschil zijn tussen arm en rijk.
Geef de daklozen en de vluchtelingen een kans,
dan krijgen de lichtjes met kerst een extra glans.
Zo kunnen wij in donkere dagen het licht weer vinden,
dat ons naar het kerstfeest brengt zonder te verblinden.
Een gelukkige kerst voor al wat leeft op deze aarde,
en laat overal de mensen in hun eigen waarde.
Dit is de nacht, dit is de stille nacht,
dit is de averechtse tijd
waarin de hemel zich verblijdt,
terwijl de aarde op een teken wacht.
Dat er al is, dat al gegeven is.
Het teken van de moede vrouw
die voortging en die baren zou
en die men wegschoof in de duisternis.
De hemel weet, alleen de hemel weet
dat vrede en welbehagen saam
reikhalzen naar een nieuwe naam.
De aarde is als vanouds voor niets gereed.
Al straalt de nacht, al straalt de heilige nacht
veel klaarder dan de zon vermag,
pas als het donker wordt bij dag,
zal op de aarde alles zijn volbracht.
— Jan-Arend de Wit