Kerstwensen gedicht: ‘De donkere dagen zijn gekomen’

May all the joy you gave away
Return to you on Christmas Day

Tijdens kerstmis lag een meisje
te kleumen in de wintersneeuw.
Het gebeurde lang geleden,
zeker langer dan een eeuw.

Zij warmde zich aan zwavelstokjes
in die ijzig koude nacht.
Droomde van een prachtig kerstfeest,
niemand die toen aan haar dacht.

Ook nu zwerven er nog kinderen.
Zwavelstokjes verkopen ze niet,
maar ze zijn net zo ontredderd,
vaak verteerd door zwaar verdriet.

Handel volgens de kerstgedachte.
Wees barmhartig, wees kordaat.
Schenk een gedeelte van uw rijkdom
aan deze kinderen van de straat.

Moe en versleten,
vertrapt en vergeten.

Zonder dat hij ook maar iets verwacht,
is Kerstmis opnieuw voor hem zo donker als de nacht.

Vroeger was Kerstmis een feest,
hoeveel jaar geleden was dat dan geweest ?

De tijd heeft niet stil gestaan,
zijn nare werkelijkheid is gewoon verder gegaan.

Voor hem heeft Kerstmis zijn waarde verloren,
niet dat het zijn leven zou verstoren,

zijn leven is al langzaam uitgeroeid, bijna totaal vergaan,
zelfs al zal Kerstmis deze keer nog wel voor hem bestaan.

De zwartste dagen van zijn leven,
zo zou hij Kerstmis hebben beschreven.

Maar Kerstmis hoeft niet meer.
Het was zijn laatste keer.

Het was de eerste keer in mijn leven, een kerstmis zonder gezin.
Natuurlijk was er wel een boom met lampen, ballen en slingers erin.

Een eenzaam kerstontbijt, alles was anders dan vroeger, want dat is verleden tijd.
Je mist dan toch wel die warmte en gezelligheid.

Je probeert de leegte op te vullen en dat lukt natuurlijk niet,
ondanks het Christusfeest heb je toch wel veel verdriet.

Een ding houdt je dan nog op de been
, de gedachte volgend jaar ben je misschien niet meer alleen
en dan kun je kerstmis weer samen vieren.

— F. van der Bijl