Kerst gedichtje: ‘Lichtjesfeest:’

Ik hoorde hoe de klokken blij
het oude kerstlied speelden
zij zongen vol vuur
in 't nachtelijk uur
van vrede op aarde en welbehagen

Ik wens je...

ik wens je
Een vrolijk eind.
Een goed begin.
En een jaar heel
naar je zin!

Tijdens kerstmis lag een meisje
te kleumen in de wintersneeuw.
Het gebeurde lang geleden,
zeker langer dan een eeuw.

Zij warmde zich aan zwavelstokjes
in die ijzig koude nacht.
Droomde van een prachtig kerstfeest,
niemand die toen aan haar dacht.

Ook nu zwerven er nog kinderen.
Zwavelstokjes verkopen ze niet,
maar ze zijn net zo ontredderd,
vaak verteerd door zwaar verdriet.

Handel volgens de kerstgedachte.
Wees barmhartig, wees kordaat.
Schenk een gedeelte van uw rijkdom
aan deze kinderen van de straat.

Het is bijna kerst.
En het gaat niet zo best.
Ik wil de warmte met je delen.
En als het gaat sneeuwen met je buiten spelen.

Romantisch kaarslicht aan.
Even met elkaar stil staan.
En genieten van de sfeer.
Helaas gaat het niet zo hier.
En dat doet best wel zeer.
Met de kerst,
moet je juist bij elkaar zijn.
Met de kerst,
moet je liefde geven en geen pijn.