Kerst gedicht: ‘Kerstmis is’

Een witte kerst is als een droom,
met tientallen lichtjes in de boom,
kerstballen blinken,
kerstklokken klinken.
De gezelligste tijd van het jaar,
met het hele gezin bij elkaar.

Pasgeboren kind
Een belofte
Van een leven voor je
Niemand weet hoe het loopt
We mogen je sturen
En helpen keuzes te maken
Uiteindelijk zelfstandig te zijn
Is het doel.
Hoe zal Maria dat gedaan hebben
Met zo’n bijzonder kind
Viel er wat op te voeden en te sturen?
Of was zij het die opgevoed werd
Door haar zondeloze zoon
Die alles van God in zich droeg.
Naast haar pasgeboren kind
Verwondert ze zich
Over zijn menselijkheid
En voelt ze zich zijn moeder
Maar in haar hart weet ze
Dat niets gewoon zal zijn
En dat Gods grootheid
Hier in de Kribbe ligt.

— Marga Leendertse

Tja, wat zullen we eten?
Tja..., wie zal dat weten?
Waar we met kerst achter zullen zweten.
Wie is het die ons dat zeggen kan?
Nemen we garnalensoep vooraf
daarna een pepersteak niet al te straf
daarbij een bourgogne uit een karaf
en chipolata nog als toetje dan?

En waar zullen we dan heengaan?
Waar staat de kwaliteit ons het meest aan?
Achter D.M. hebben ze ook nog een golfbaan
daar kunnen we ons na de tijd vermaken
en raken dan de opgedane kilo's kwijt
in aangenaam verpozen van de tijd
zijn tevens van last door zelf koken bevrijd
hoeven ons nergens druk over te maken.

Maar weet je wat we ook kunnen doen?
Gezellig thuis blijven bij het dennengroen.
We hoeven niet persé zo duur te doen.
Eigen kost zal ons ook best smaken.
We zoeken samen uit zo het ook hoort
een heerlijk biefstukje in boter gesmoord
na het eten luisteren naar Gods woord
zodat ook de kérn ons weer zal raken.

Het is bijna kerst.
En het gaat niet zo best.
Ik wil de warmte met je delen.
En als het gaat sneeuwen met je buiten spelen.

Romantisch kaarslicht aan.
Even met elkaar stil staan.
En genieten van de sfeer.
Helaas gaat het niet zo hier.
En dat doet best wel zeer.
Met de kerst,
moet je juist bij elkaar zijn.
Met de kerst,
moet je liefde geven en geen pijn.