Kerstman gedichtje: ‘Kerstman’

You're thought about
so often through the year
But especially remembered
when Christmas time is here

- ingezonden door San Nevelsteen -

Er hing in het bos een dichte mist.
Ik verdwaalde, had me in de weg vergist.

Het werd al donker, de avond viel.
Ik was zo alleen, een dolende ziel.

Ik hoorde geritsel, ik hoorde gepiep.
Ik zo bang dat ik snel verder liep.

In het duister zag ik zomaar een licht.
Er kwam toen een glimlach op mijn gezicht.

Daar midden in dat mistige woud
was door mensen een huisje gebouwd.

De voordeur van dat huis stond open,
ben zonder kloppen naar binnengelopen.

"U komt als geroepen," zei toen een man.
"Mijn vrouw krijgt een kind, toe help me dan."

De zoon werd geboren met veel gemak.
Zij waren verheugd, gaven me onderdak.

Toen ik de volgende morgen was uitgeslapen,
werd ik gewekt door gemekker van schapen.

Ik lag tussen hen in, lekker warm in het hooi.
De zon was al op en straalde zo mooi.

Er kwamen twee herders die staarden me aan.
Het leek me dus beter om verder te gaan.

Ze wisten niets van een kind in het woud.
Had ik die nacht een wonder aanschouwd?

Het vlammende licht van een kaars wil ik zijn in deze heugelijke tijd
Die dansend van vreugde, de ene na de andere schaduw als
schimmige gedaante uitspreidt
Romantiek uit het niets te voorschijn tovert en sfeervolle trekken tekent op het gezicht
Harten en leven verwarmt en de fakkel in de duisternis
oplicht
Kaarslicht, een teken van vrede in ons duister bestaan
Een enkel vlammetje, dat al brandende en in harmonie over de aarde moet gaan

— Tonnie Folkeringa

Licht jaagt het donker op
en straalt het schijnsel van het vuur teniet
bedek je ogen
bedek je ogen
voor dit licht valt het bestaan
het mager bestaan van tekort op tekort
voorgoed in duigen
Dan staat het lied aan de lucht
Ongehoord van volheid
Verzadigd van vrede
Het sneeuwt van hemel
Ere
Vrede
Welbehagen
Deze nacht draait de wereld om
Wie de hand van het Kind vat, vindt vrede getekend.

— Friedel