Kerst gedichtje: ‘Kerstmis is een tijd van’

Kerstmis waar ben je gebleven

Kerstmis, waar ben je gebleven?
Waarom verdween je uit mijn leven?
Voor mij geen boom wel versieringen en lichtjes.
Mensen om me heen met een vrolijk gezichtjes
Ik ben dit jaar echt niet alleen,
Alleen mis ik jullie armen om me heen.
Zal het ooit nog terug komen?
Ach Kerstmis... ik blijf dromen!
Mama zou vandaag 82 jaar worden
En papa is vandaag al 5 jaar geleden overleden.
Ik heb het koud en voel een lichte pijn.
Pap. Mam wat wil nu graag bij jullie zijn.
Ik voel een traan biggelen over mijn wangen
Niet bij machte om hem op te vangen.
Allemaal mensen om me heen,
En toch voel ik me alleen.

— Willeke Wouters

Fluistering in de kerstnacht

Jozef,
slaap je al?
Nee?
Ik kan ook
de slaap niet vatten.
Ik wil je nog
graag zeggen
dat ik je
geweldig vind
zoals je me
gesteund hebt
met het Kind,
je bent zo’n
goede man
en vader,
kijk eens
hoe Hij daar ligt,
er is een glans
op Zijn gezicht
en Jozef,
wat er ook
gebeuren zal,
God heeft het zo
gewild en
het is goed,
o Jozef,
wat bewonder ik
je moed.

— Coby Poelman - Duisterwinkel

Raamvertelling

De kinderen in de straat
zagen van jongs af aan
in de versierde erker
de wijzen uit het oosten,
de herders aan de zuidkant gaan
en op het westen stond de stal.

Het jonge paar,
beschenen door een kaars,
het rustte ergens
tussen wijzen en de herders

tot op kerstmorgen
alles was gewijzigd.
Dan waren Jozef en Maria,
herders en de wijzen
te vinden in en rond de stal,
het kindje Jezus
stralend in hun midden.

De kinderen in deze straat
werden vertrouwd
met het verhaal
van zoeken, vinden
en aanbidden.

— Coby Poelman - Duisterwinkel