Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Wij kijken naar boven’

Zo kostbaar
is het ongeboren kind
Als een schat
koester je het jonge leven
Ontroostbaar ben je
als het niet van de dood wint
Je had het zo graag alles willen geven

Al voor je geboorte was je dood
nog veilig geborgen in je moeders schoot
Bijna de volle tijd had je volbracht
maar tevergeefs hebben we op je gewacht
We hadden zoveel voor met je prille leven
en je nog zoveel liefde willen geven
Het mocht niet zo zijn, waarom zullen we nooit
weten
we kende je nog niet, maar zullen je nooit
vergeten
Eerst bracht je geluk, nu een vreselijke pijn
maar we houden van je en je zult altijd in onze
gedachten zijn

Voor Mink

Een gevecht, een zware strijd
vol hoop, kracht en onzekerheid

Momenten van verdriet
vechtend tegen een traan
kon jij nog steeds het leven aan

Toen al dat vechten
niet meer mocht baten
hebben wij jou
los moeten laten

— Peter Theuns

Een klein sterretje aan de hemel
kijkt vertederend neer op haar broertje....

— ingezonden door Annemarie van Velzen