Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Grijze wolken uiteengedreven’
Grijze wolken uiteengedreven
door een warme stralende zon
Een roze wolkje is gebleven
dat is hoe jouw leven begon
Mocht je ooit zo'n wolkje zien
sta dan even stil
Het is een teken van ........ misschien
die je gedag zeggen wil
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden kind gedichten
Onze wereld werd
nooit de zijne
maar ook voor
onze kleine
zal ergens het
zonnetje schijnen
Ik hou van jullie
maar ik ben zo moe
ik ga naar de sterretjes toe
Nog niet geboren
of jij moest alweer gaan
We mochten je niet horen
weet jij van ons bestaan?
Ontroostbaar van verdriet
vergeten doen we je niet
Als de vleugels van een vlinder
als een kerstbal dun als glas
zo breekbaar als bevroren blaadjes
gevallen boven op het gras
Zo teer was ook jouw korte leven
er kwam voor jou helaas geen start
en zo breekbaar als die blaadjes
zo gebroken is mijn hart
Zo sterk als alle liefde op de wereld
straal jij als sterretje op ons neer
misschien wil jij, mijn kleine hummel
over ons waken, keer op keer
Jij kon slechts leven in mijn lichaam
putte alles uit mijn kracht
ooit hoop ik er vrede mee te vinden
lieve Jaimy, rust maar zacht