Een kindje / baby overleden gedichtje: ‘Eerst verdriet, toen gemis’

Een wereld die zo groot leek
nu lijkt het zo klein
Soms onbegrepen en niet gehoord
gevoelens die moeilijk te omschrijven zijn
Maar onze liefde voor jou is zonder twijfel
groter dan de wereldbol en zeker zonder schijn

— Femke Russchenberg

Voor Stijn Polak

Lieve kleine Stijn, wat is dit wreed, een strijd
Papa en mama zijn jou gelijk weer kwijt
Met veel pijn en verdriet ben jij 4 februari
geboren
Een dag waarop we jou ook gelijk verloren
Verlies van een kindje, een kindje zo compleet
Wat is het leven soms hard en wreed
Ook al moeten wij je nu laten gaan
Een plekje in ons hart zal voor jou altijd blijven
bestaan

Als een vlinder naar het licht ben je ons vooruit
gevlogen
Onbereikbaar ver en toch zo heel nabij
Om voor eeuwig in Zijn huis te wonen
waar geen pijn of verdriet meer zal zijn
en waar God de tranen zal wissen van je ogen

Dag ons lieve kleine meisje
wij zijn nu hier om voor het laatst afscheid van
jou te nemen
Maar weet lieverd, dat jij voor altijd een
plekje hebt in ons hart
We laten je gaan maar zullen jou
in onze herinneringen koesteren

Ik zie je voor me
zo ontzettend klein
maar heel mooi
om trots op te zijn
ik mocht je niet leren kennen
ik mocht geen moeder voor je zijn
het doet pijn
de mensen vergeten
ach, ze moesten eens weten
hoe mooi je was
dan begrijpen ze pas
dat ik je niet zo snel gaan laten kan
je nog in mijn hoofd zit elke dag
ze willen er niet over horen
maar je bent echt geboren
je was ons kind
al was je zo klein