Een kindje / baby overleden gedicht: ‘De donder huilde’

De zon gaat op, de zon gaat onder
een nieuw leven is steeds een wonder
voor ons bleef die zon onder
zonder dat je het levenslicht hebt gezien
moest je ons al verlaten
hoe groot het verdriet, de pijn, de onmacht is
is niet over te praten

Ons dochtertje is nu een sterretje
ons meisje zo mooi en klein
jij zal nu een sterretje zijn
Wat schijn je mooi en licht
in mijn gedachten zie ik je gezicht
Straal maar in de hemel zo goed als je kan
zodat wij er van genieten dan
Ik hou nog zoveel van jou
dat ik jou nooit vergeten zou
Mijn meisje, zo mooi en klein
iemand als jij kan er nooit meer zijn

Voor Coen

Het is niets zonder liefde
zo schalt de stereo
En, terwijl ik naar je kijk
denk ik: dat is zeker zo

Ik heb alleen jouw foto
vertederend mooi ventje
Zo veel kwetsbare onschuld
in een 10 bij 15 prentje

Ik zal nooit weten hoe je lacht
je paars ziet van verdriet
Hoe je grijpt naar die kleine teentjes
dat ervaar ik allemaal niet

Maar de liefde die ik voel
voor jou: mannetje mijn
Die is zo peilloos diep
doet hartverscheurend pijn

Zo zinloos is jouw heengaan
dit verlies zo wreed
Mijn hart schreeuwt de schorre klanken
van het tomeloze leed

Ik hoop innig, kleine schat
dat jij ergens nog bestaat
Zodat jouw lieve ziel
niet geheel verloren gaat

En wie weet, ooit op een dag
als mijn tijd hier is vervlogen
Dat wij dan, heel misschien
weer bij elkaar zijn mogen

— Lipkjen en Frans Tobi

Negen maanden woonde jij bij je mama in
En vandaag ben je dan geboren
Lieve Cynthia, welkom in ons gezin
Je bent nu nog klein en kan je niet weten
Dat je een broertje hebt die wij nooit zullen
vergeten
Met Sander zal je nooit kunnen spelen
Maar onze liefde voor hem
Willen we graag met jou delen

— ingezonden door Anja Marée