Een dochter en een zoon
Een dochter en een zoon
schitterend gewoon
nog nooit was ik zo blij geweest
het leven leek één groot feest
één avond en één nacht
heb ik dat gedacht
maar toen kwam het verdriet
houden mocht ik jullie niet
jullie kwamen te vroeg
jullie longetjes waren nog niet sterk genoeg
het werd zo stil
en ook zo kil
en er over praten
dat moest je liever laten
zodat ik na al die lange jaren
alleen de herinnering mocht bewaren
— Lies Oostrom
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden kind gedichten
Je was er maar zo kort
toch was het een heel leven
We hadden allemaal
zoveel aan jou te geven
Suja, suja, slaap maar zacht
door de lange stille nacht
doe je oogjes nu maar toe
want je bent zo moe, zo moe
Suja, suja, rust maar zacht
want de engeltjes houden de wacht
doe je oogjes nu maar toe
want je bent zo moe, zo moe
Je bent er geweest
en zal altijd wel ergens zijn
al zal de pijn minder worden
en zwijgen anderen over jou
ik zal je altijd meedragen
waarheen ik ook ga
ik zal je bestaan nooit ontkennen
maar het kost moeite eraan te wennen
dat je er nooit echt zult zijn
Geen mooie schoentjes aan jullie voetjes
Niet langer genieten van jullie lieve snoetjes
Jullie kregen geen enkele kans in dit leven
En wij moesten jammerlijk onze dromen opgeven