Een dochter en een zoon
Een dochter en een zoon
schitterend gewoon
nog nooit was ik zo blij geweest
het leven leek één groot feest
één avond en één nacht
heb ik dat gedacht
maar toen kwam het verdriet
houden mocht ik jullie niet
jullie kwamen te vroeg
jullie longetjes waren nog niet sterk genoeg
het werd zo stil
en ook zo kil
en er over praten
dat moest je liever laten
zodat ik na al die lange jaren
alleen de herinnering mocht bewaren
— Lies Oostrom
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden kind gedichten
We hebben je een naam gegeven
omdat je voor ons hebt bestáán
Hoewel je niet bij ons kon leven
en we je moesten laten gaan
Niemand lijkt te willen weten
hoe jij voortleeft in ons hart
Het makkelijkst lijkt het te vergeten
te denken aan een nieuwe start
Wij willen niet opnieuw beginnen
vérder gaan, dat moeten wij
En in ons hart, diep van binnen
leeft onze Robyn; zo heet jij!
— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn
Zo klein, zo kwetsbaar, zo van ons
niet sterk genoeg voor een aards bestaan
Maar wel uit liefde geboren
en in liefde heengegaan
Met kaarsjes en bloemen
en jouw naam noemen
willen we laten weten
dat we je niet vergeten
De zee fluistert mij toe
dat ik je weer zal zien
de wolken groot en klein
de golven hard en zacht
beloven mij dat we eens samen zijn
dus ik wacht en ik wacht...