Verjaardagsgedicht voor een kind: ‘Twaalf kaarsjes’

Onuitwisbaar

onzichtbaar als
geborgen draden
blijft de vriendschap
die ons omgaf
nu gescheiden door
weidse wegen
heeft dit een
onuitwisbaar
plaatsje
in mijn hart

— droomster

Wie zegt dat tachtig oud is
die kent jou vast nog niet
want jij staat elke morgen
vrolijk op met een lied

Jij bewijst het elke dag weer:
oud zit niet in een getal
maar in stil gaan zitten wachten —
en jij? Jij wacht nooit. Geen geval!

Voor alle keren dat je klaarstond,
voor elk advies en elke lach,
voor de deur die altijd openstond
op een gewone of een moeilijke dag:
zeventig kaarsjes zijn niet genoeg
om te zeggen wat je voor ons bent.
Dus zeggen we het gewoon: dankjewel,
en gefeliciteerd, van iedereen die je kent.

Negentig lentes, negentig winters,
en nog steeds diezelfde warme lach.
Gefeliciteerd, lieve jarige:
wat een leven, wat een dag.