Verjaardagsgedicht: ‘Negentig lentes’

De grote dag is aangebroken
de vogels beginnen te zingen
en de bloemen dansen op de muziek
en dat ene bloempje uit dat veld
zal je vergezellen
Van harte....

sluit en open dan je ogen
kijk naar de sterren
wat je dan ziet zal je niet geloven

je zult zien een heldere ster
die waakt over jou
nu denk je hoe kan dat dan
die is veel en veel te ver

in het echt is die ster dichterbij
het is namelijk een spiegelbeeld
van niemand anders dan van mij

Nu je de halve eeuw passeert
word je door Sarah geëerd
die bij het klimmen van jaren
je steeds meer wijsheid zag vergaren
Zoveel wijsheid dat zij weet
dat hoewel het ouder worden je soms speet
je aandacht toch meer is gericht
op de tijd die vóór je ligt
Ze hoopt dat de periode in 't verschiet
je louter vreugde en voorspoed biedt

Vijfenzeventig jaar een man
van weinig woorden en veel daad,
die repareert wat anderen opgeven
en altijd weet waar het gereedschap staat.
Je leerde ons fietsen, rekenen en volhouden,
en dat je een fout ook toe mag geven.
Gefeliciteerd met je vijfenzeventigste:
we zijn trots op jou, ons hele leven.