Verjaardagsgedicht: ‘Wat wij van jou leerden’

In een wankel evenwicht

de dagen zijn
voor jou geschenken
ontwaken met een lach
na een vaak rusteloze nacht

je eigen dingen doen
volgens vaste rituelen
het staan op eigen benen
in een wankel evenwicht

de liefdevolle handen
zijn hun werken niet verleerd
van baby tot nu vijftienjarig kind
zij hebben alles geprobeerd

jouw ogen blijven hen
verbazen in verwondering
hoe jij de wereld tegemoet treedt
met onschuldige bewondering

— Wil Melker

Op jouw verjaardag zouden wij graag komen
Met cadeaus zo groot als bomen!
En een taart zo groot als een wagen
Die je met z'n tienen moest dragen!
En met een heel muziekorkest
Dat speelde op z'n allerbest!
Maar wij zijn niet rijk en ook niet sterk
Dit versje was al zo'n moeilijk werk
We hopen dat je ook tevreden zult zijn
Met deze kaart, dat is toch ook reuze fijn?!

Ons lieveheersbeestje heeft 2 stippen op haar
rug
Vandaag krijgt ze er eentje bij
De jaren, wat gaan ze toch vlug
Blije meid van mij

Kijk de jarige eens stralen
Kijk haar daar eens staan
En als de slaap haar komt halen
Is haar 4de levensjaar ingegaan...

— ingezonden door Wendy Glas

Zeventig jaar, en nog steeds
de spil van het gezin,
de vrouw die iedereen verbindt,
met een lach en met een zin.
Je hebt gezorgd, gelachen, gedragen,
en altijd stond de deur op een kier.
Vandaag zetten wij jou in het midden:
gefeliciteerd, lieve vrouw — het feest is hier.