Verjaardagsgedicht: ‘Vijfentachtig lentes’

Het leven kent zo zijn goede momenten
En dit is nou precies zo'n dag
Waarvan jij extra genieten mag

Tachtig jaar – wat een getal
maar jij bewijst met glans:
voor een lach en een goed verhaal
is er altijd nog een kans

Achttien jaar en eindelijk
mag alles van de wet
Alleen je moeder zegt nog steeds:
"om twaalf uur lig je in bed!"

Volwassen ben je nu — officieel
je mag stemmen en autorijden
Maar sokken in de wasmand gooien…
dat komt vanzelf — al duurt het tijden

Vijfenzeventig jaar op aarde,
en wat heb je veel gegeven:
je tijd, je tafel, je verhalen,
je zorg voor ieders leven.
Vandaag geven wij iets terug,
al is het maar een kaart en een zoen:
gefeliciteerd, lieve jarige,
en dank voor alles wat je bleef doen.