Verjaardagsgedicht: ‘Zestig lentes’

Je vertelt de mooiste verhalen
van vroeger, van toen en weleer
Wij kunnen er geen genoeg van krijgen —
vertel er vandaag nog eentje meer

Want tachtig jaar aan verhalen
raakt heus niet zomaar op
Wij schuiven graag weer aan bij jou
met taart en koffie — kop na kop

Zestig jaar? Zestig jaar jong!
De kalender zegt maar wat.
Wie jou kent, die weet wel beter:
jij hebt nog lang niet alles gehad.

Ze zeggen: vijfenzestig is de leeftijd
om het rustiger aan te doen.
Maar wie jou kent, die weet wel beter:
jij hebt plannen voor elk seizoen.
De tuin, de reizen, de kleinkinderen,
dat boek dat al jaren op je wacht:
vijfenzestig is geen eindstreep,
maar een startschot — zonder haast, met kracht.

Twaalf jaar, bijna een tiener,
nog één jaar en het is zover:
dan weet je alles beter dan je ouders
en vind je hun muziek ineens maar raar.
Geniet dus nog even van dit jaar,
waarin alles nog gewoon mag zijn:
gefeliciteerd met je twaalfde —
het wordt een topjaar, groot en klein.