Verjaardagsgedicht: ‘Zestig lentes’
Zestig lentes
Zestig lentes, wat een rijkdom,
zoveel seizoenen meegemaakt.
En nog steeds die twinkelogen —
je bent er alleen maar mooier van geraakt.
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Past hierbij — meer verjaardag
Bij deze bijzondere dag
sta ik even stil
geluk en blijdschap
is wat ik je wensen wil
Deze bijzondere dag
maar één keer in het jaar
een dag waarop alles mag
om te vieren met elkaar
Als Abraham had geweten
dat mosterd soms scherp kan zijn
dan had ie vast gekozen
voor een borrel of een glas wijn
Zestig jaar geslepen door het leven
en kijk eens hoe je glanst:
als een diamant — met karakter,
die op elk feestje danst.