Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Een hand’

Soms is het leven zwaar
Misschien helpt dan dit kleine gebaar...

Wij zijn maar als bladeren in de wind
Ritselend langs de zoom van oude wouden
En alles is onzeker, en hoe zouden wij weten
Wat alleen de wind weet

Indien ik je kon dragen
over de diepe grachten
van je gesukkel en je angsten heen
dan droeg ik je
uren en dagen lang

Indien ik de woorden kende
om antwoord te geven op je duizend vragen
over leven, over jezelf
over liefhebben en gelukkig worden
dan praatte ik met je
uren en dagen lang

Indien ik genezen kon wat omgaat in je hart
aan onmacht, ontevredenheid
en onverwerkt verdriet
dan bleef ik naast je staan
uren en dagen lang

Maar ik ben niet groter
niet sterker dan jij
en ik weet niet alles
en ik kan niet zoveel
ik ben maar een vriend op je weg
al uren en dagen lang

En ik kan alleen maar hopen
dat je dit weet:
je hoeft nooit alleen te vechten
of te huilen
als je een vriend hebt
voor uren en dagen lang

— ingezonden door San Nevelsteen

Ben je gebroken door smart?
Kom kind, Ik geef je vrede in 't hart
Mijn kind, ben je het spoor bijster?
Kom in Mijn licht, verlaat het duister!

Ben je zo eenzaam, zo alleen?
Maar Ik ben altijd om je heen!
Voert je weg door diepe duisternis?
Zie dan, Wie er dicht naar je is!

— ingezonden door Tineke de Bruin