Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Uit 't diepste dal gekropen’

De doornen van het leven
steken ons, zo af en toe
soms een heel klein beetje
maar soms heel hard, en hoe!

Voor iedereen een andere droom
niet aangepast aan ons bestaan
komt de pijn meestal toch onverwacht
terwijl ons leven door zal gaan

Voor onze levenswandel
zijn geen geplaveide paden
hoe vaak de doorn nog steken zal
is door niemand ooit te raden

Eens zal de pijn weer overgaan
hoelang dit ook mag duren
't hoort bij de pijn van het bestaan
probeer het te verduren

Als alles tegenzit
en niets nog meevalt
weet dan dat de zon weer gaat schijnen
heel traag komt ze op
en zal ze de wolken doen verdwijnen

Heel traag gaat verdriet voorbij
en verdrijft geluk alle pijn
je weet dat ik er voor jou
altijd zal zijn

De vogels gaan weer fluiten
de bloemen gaan weer bloeien
maar geluk, liefde en vriendschap
zullen door alle tegenslag alleen maar groeien

Zolang
Elfjes spelen tussen bloemen
Vlinders dansen op de wind
Vogels vrolijk zingen
Een dag met schoonheid begint
Geniet dan van alles wat je is gegeven
Koester de warmte van de zonneschijn
Sta open voor de juiste dingen in het leven
En ontdek wat het is om gelukkig te zijn

— ingezonden door Cindy Melkert

Ik zou zo graag
iets willen zeggen
wat warmte achterlaat
Ik zou zo graag
iets willen geven
Maar woorden
ze zijn vaak zo beladen
Alleen de taal van de handen
die aanraken
Ogen die zeggen:
"Ik hou van jou"
Ze hebben de kracht
de gemeende warmte
door te geven
dat, wat ieder mens
zo nodig heeft in dit leven

— ingezonden door Henk