Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Uit 't diepste dal gekropen’
Uit 't diepste dal gekropen
langzaam aan een stapje meer
in een tijd dat je gaat hopen
naar een leven zonder zeer
Tranen die dan zullen drogen
op je moedeloos gelaat
zodat in je droeve ogen
langzaam weer een lach ontstaat
Eind'lijk kun je weer genieten
van wat leeft al om je heen
in een ander te verdiepen
ben je niet meer zo alleen
't Lijkt of ben je weer geboren
op de aarde terug gezet
waar je zolang zal behoren
tijdens leed en tijdens pret
Weet dat je terug kan vallen
in die meters diepe put
en de weg weer doet versmallen
die je ging... al zo beschut
Wederom opnieuw te starten
met een traan en goede moed
laten zien de wens in 't harte
maakt dat leven hopen doet
— Carla Gonggrijp
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer sterkte & steun gedichten
Niet op ieders voorhoofd staat
hoe het hem van binnen gaat
Vaak heeft menig hart
Tijdens het lachen toch nog smart
Iedereen heeft wel eens dagen
dat het even niet meer gaat
dat een plotseling gebeuren
de dagen verkleuren laat
Geen oog meer voor de mooie dingen
't lijkt kouder, soms wel kil
in zo'n nare periode
staat de tijd een beetje stil
En dan ineens
zo lang verwacht
straalt de nieuwe morgen
Daar is de tijd dat je weer lacht
oprecht en zonder zorgen
— ingezonden door Peter Deckers
De nacht kan niet zo donker zijn
of er is ergens een kleine ster te vinden
De woestijn kan niet zo troosteloos zijn
of er is ergens een kleine oase
Er zijn bloemen die zelfs in de winter bloeien
Ergens blijft er, ook nu en hier
een lichtje in het donker
Woorden
flarden, zinnen
woorden
waarmee te beginnen
woorden
stokken in mijn keel
woorden
zeggen niet zoveel
woorden
dat zijn mijn gedachten
woorden
die ongezegd trachten
woorden
over te brengen in je hart
zonder woorden
deel ik je smart